- Strona główna
- -
- Projekty
- -
- Założenia
- -
- Co nowego
- -
- Artykuły
- -
- Literatura i odsyłacze
- -
- Oprogramowanie
- -
- Współpraca
- -
- Autorzy
- -
Zadania grupowania, klasyfikacji i selekcji rozpatrywane są w przestrzeniach wielowymiarowych. Przyjęto następujące założenia dotyczące postaci zapisywanych danych:
- Dane wejściowe (wartości cech elementów rozpatrywanych zapisywane są w postaci macierzy, której wiersze opisują kolejne elementy, kolumny natomiast wartości kolejnych cech będące liczbami rzeczywistymi, np.
- Rozpatrywane elementy numerowane są kolejnymi liczbami naturalnymi począwszy od jedynki (1, 2, 3, ...).
- Wyniki grupowania / klasyfikacji dokładnej zapisywane są w postaci dwóch macierzy, gdzie pierwsza macierz jest macierzą danych wejściowych, a druga macierz jest macierzą jednokolumnową, w której wierszach zapisywane są oznaczenia (numery porządkowe) klas, np. zapis
oznacza, że elementy 1. i 2. należą do klasy 1., elementy 3. i 4. do klasy 2., element 5. do klasy 3. Elementy macierzy zawierającej oznaczenia klas nie muszą być uporządkowane. - Klasy oznaczane są kolejnymi liczbami naturalnymi począwszy od jedynki (1, 2, 3, ...). Brak znajomości klasy, do której należy element, czyli nieznana przynależność elementu do klasy oznaczana jest cyfrą 0 (pojawia się jeżeli w czasie grupowania / klasyfikacji nie została okereślona przynależność do żadnej z klas lub przy konwersji macierzy przynależności rozmytej do macierzy przynależności ostrej żaden ze stopni przynależności elementu nie jest większy od ustalonej wartości progowej).
- Dla potrzeb grupowania / klasyfikacji rozmytej wprowadzono stopień przynależności elementu do klasy, który jest liczbą rzeczywistą z przedziału [0,1], np. 0.1, 0.6.
- Wyniki grupowania / klasyfikacji rozmytej zapisywane są w postaci dwóch macierzy, gdzie pierwsza macierz jest macierzą danych wejściowych, a druga macierz zawiera kolumny odpowiadające kolejnym klasom (począwszy od klasy 1). W wierszach tej macierzy zapisywane są stopnie przynależności do klas, np.
oznacza, że np. element 3 w stopniu 0.1 należy do klasy 1., w stopniu 0.8 do 2. i w stopniu 0.2 do 3.
Uwaga: Jeżeli rozpatrywane klasy nie są w pełni rozłączne, to suma stopni przynależności elementu do kolejnych klas może być różna od 1. - Wzorzec klas dla potrzeb klasyfikatora dokładnego zapisywany jest w postaci trzech macierzy, w pierwszej zapisane są współrzędne elementów występujących jako reprezentanci klas, w drugiej oznaczenia klas, w trzeciej - prawdopodobieństwo 'a priori' wystąpienia elementu należącego do danej klasy (i związanego z danym reprezentantem).
Uwaga: Jeżeli kilka klas ma tylko jednego reprezentanta to suma tych prawdopodobieństw jest równa 1. Jeżeli klasy mają większą liczbę reprezentantów to suma powinna być >=1.
Sposób zapisu wzorców klas dla klasyfikatorów przyjęto uwzględniając założenia, iż ma być on wspólny dla licznej rodziny rozpatrywanych klasyfikatorów. Zdecydowano się na zapisywanie klasyfikatora w postaci odpowiedniego zbioru reprezentantów klas. Dla umożliwienia reprezentowania w ten sposób klas o różnej postaci, przyjęto że w zapisie tym dla jednej klasy można wskazywać więcej niż jednego reprezentanta.
Trzecia macierz (zawierająca wartości prawdopodobieństw) może być pominięta. Jest ona wtedy przyjmowana w postaci domyślnej, jako posiadająca wszystkie elementy równe 1/n, gdzie n jest liczbą wierszy tej macierzy.